[BT]Testimony 002 : Fong

posted on 20 Mar 2009 10:42 by lifong

ฟู่วววววววว.....

(ฟู่วเพื่ออะไรวะ...)

 ดองเยอะจัดจนไม่รู้ว่า....การอัพบลอกมันเป็นอย่างไร

ขออัพคำให้การของฟงน้อยก่อนนะคะ

ก่อนที่ทั้งเมืองจะเข้าใจฟงผิด

 

 

The Mystery Incedent

Testimony 002 : Fong [Suspection]



    วันที่ 17 มีนาคม 2009 เวลา 12.00 นาฬีกา ณ คลินิก เมืองบลอดเวน
    

    ปิ๊งป่อง..

    เสียงนาฬิกาอิเล็กโทรนิกข้างโต๊ะทำงานของเขาดังขึ้นบ่งบอกเวลา 12 นาฬิกา เจ้าของผมสีดำถอดแว่นตาออกก่อนจะพบว่า ตอนนี้หมดราวน์ของเขาแล้ว เด็กหนุ่ม
ออกมาเพื่อมองหาอาจารย์ของเขาแต่ก็ไม่มีวี่แวว สงสัยคงจะไปกินข้าวเที่ยงแล้ว เขาคิดในใจก่อนจะคว้าเสื้อกาวน์ที่แขวนอยู่มาสวม เก็บของในห้องให้เรียบร้อยแล้วเดินออกมา
นอกห้อง

    "จะกลับแล้วเหรอคะ"เสียงใสของพยาบาลสาวดังขึ้น เด็กหนุ่มหันกลับมาส่งยิ้มให้บางๆ
    "ครับ รู้สึกเพลียนิดๆด้วย"
    "รีบกลับไปพักผ่อนเถอะค่ะ คุณฟงเข้าราวน์ตั้งแต่ ตี 4 ใช่ไหมคะ"
    "ครับ ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ"เธอพยักหน้ายิ้มหวานให้ เด็กหนุ่มรู้สึกสดชื่นนิดๆเมื่อเห็นรอยยิ้มของสาวน้อย ไม่สิ เธออายุมากกว่าเขาอีก แต่ทำไมเธอดูเด็กจังเลย
นะ ตัวผมคิดว่าเธอเป็นน้องสาวที่น่ารักมากๆเลย

    ผมตัดสินใจกลับบ้านเลยเพราะสมองผมชาและล้าเกินกว่าที่จะไปนั่งอ่านหนังสือเพิ่มในห้องสมุดอีกแล้ว

    เวลา 12.20 นาฬิกา ณ อพาร์ตเม้น คุณเกล

    ผมเสียเวลาไปกับการเดินไปเบลอไปนิดๆ รู้สึกสติไม่อยู่กับตัวเลยสงสัยผมจะเพลียเกินไป .... ผมเดินเข้ามาในอพาร์ตเม้นแต่ไม่เห็นวี่แววคุณเกล ผมเสียเวลาเดิน
หาเขาในชั้นหนึ่งอยู่พักหนึ่งก่อนจะสรุปได้ว่า เขาอาจไม่อยู่... ผมว่าจะคุยเรื่องค่าเช่าเสียหน่อย

    "โอ๊ยยยยยยยยย!!!"

    เสียงคุ้นๆดังมาจากชึ้นสอง ผมรีบวิ่งขึ้นไปสวนกับเจ้าหนูตะเภาที่ดูเหมือนจะคาบอะไรแปลกๆอยู่ในปาก จากนั้นผมก็พบกลัซนอนอยู่บนพื้นเลือดไหลออกมาจาก
ศรีษะ คุณเกลยืนอยู่ข้างๆเขามือข้างหนึ่งของคุณเกลถือเลื่อย

    ...........................................................................................................................................................

        
    "......แปลว่าคุณไม่ได้พบกลัซคนแรก"เสียงขรึมของนายตำรวจหนุ่มถามต่อ
    "ครับ คุณเกลอยู่ที่นั่นก่อน"
    "สภาพห้องตอนนั้นเป็นยังไง"
    ".....มีแจกันแตก"
    "..พยานบอกว่าเห็นคุณกำลังรื้อค้นห้อง.... สภาพที่ถูกรื้อนั้นคุณเป็นคนทำเองทั้งหมด?"
    "......ใช่ครับ"
    "กระเป๋าเงินของเหยื่อหายไป..."
    "......"
    "คุณไปรื้อห้องของกลัซทำไม?"
    "ผมหาหลักฐาน"
    "..........มันหน้าที่ตำรวจนะครับไม่ใช่หน้าที่แพทย์"
    "ผมทราบครับ"
    "อีกอย่างหลักฐานในที่เกิดเหตุคงจะไม่ได้อยู่ในตู้ หรือ ลิ้นชักที่มันมิดชิดหรอกนะครับ..ผมมั่นใจว่าถ้าเป็นคนร้ายผมก็คงจะไม่ยัดเข้าไปในลิ้นชักของห้องเหยื่อ
หรอกครับ"
    
    ".........."

    "อีกเรื่องหนึ่งที่ผมสงสัย คุณใส่ถุงมืออยู่ใช่ไหมในขณะรื้อค้น"
    "ใช่ครับ"
    "เราตรวจสอบลายนิ้วมือบนแจกันแต่ก็ไม่พบลายนิ้วมือของใครเลย"
    "......."
    "....กรณีสุดท้าย.....อุปกรณ์ที่อยู่ในกระเป๋าเสื้อกาวน์คุณที่พยานเห็น...."ดิอัสชูซองที่แพกอุปกรณ์smติดเรทขึ้นมาระดับสายตาเด็กหนุ่ม"มันผิดกฏหมายนะครับ"
    "มันไม่ใช่ของผมครับ"เขาพยายามตอบอย่างใจเย็น"ผมไม่รู้ว่ามันมาอยู่ในกระเป๋าผมได้ยังไง"
    "...."นายตำรวจหนุ่มปวดขมับเล็กๆ"คุณดูน่าสงสัยมากขึ้นไปอีกนะคุณฟง"
    เด็กหนุ่มถอนหายใจ "ผมไม่มีแรงจูงใจอะไรนี่ครับ" เขาพูดต่อง่วงๆ.....
    "เรื่องนั้นผมไม่รู้หรอกครับ.... และผมก็ฟังจากคุณไม่ได้ คงจะไม่มีใครมานั่งพูดหรอกนะครับว่าผมมีแรงจูงใจที่จะไปดักทำร้าย อย่างไรก็ตามขอบคุณสำหรับ
คำให้การแต่ผมยังคงต้องกักตัวคุณไว้ที่นี่ก่อนนะครับ"

    
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

รู้สึกเหมือนแต่งคุณดิอัสไม่เหมือนอย่างมากขอโทษนะคะ OTL

 

เหมือนฟงไม่ช่วยอะไรเลย 555555555555+ 

เพิ่มเติมนิดนึงนะคะ ตอนนี้เปลี่ยนประวัติฟงนิดหน่อยแล้ว เปลี่ยนวันเกิดเป็น"วันหัวใจโลก"อัพเดทที่อยู่ด้วย

ลงสีฟงแว้วววว

อร๊างงงงงงง

ไม่ใส่เสื้ออออ =,,=

ตอนนี้รู้สึกว่าวาดฟงกล้ามๆไม่ค่อยได้แล้ว ทำไมกัน!!!!

palette สีกับเสื้อผ้าจะมาเอนทรี่หน้า

ถ้าไ่ม่ดองนะ....

[BT] Li Fong's PAST

posted on 01 Feb 2009 18:45 by lifong

หมายเห็ด : ข้าน้อยโดนขู่บังคับจากบุคคลปริศนา นาม P กับ T

ข้าน้อยเลยต้องมาจำใจ อัพฟิคนะเคอะ ยังแต่งได้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะขอรับ

หากมีขอผิดพลาดประการใดต้องขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย

//โดนถีบ

ไม่ใช่คำนำ - -"

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Li Fong’s PAST

4 ปีที่แล้ว

 

และแล้ว.. วันนี้ก็มาถึง

 

                มนั่งอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยไปเหมือนทุกวันที่ทำเป็นประจำ แต่จิตใจของผมตอนนี้มันไม่ได้อยู่กับหนังสือแม้แต่นิดเดียว ผมต้องทำให้ได้... ผมต้องคุยกับป๊าเรื่องนี้ให้ได้ไม่อย่างนั้นผมได้เสียใจไปชั่วชีวิตแน่! ฉึบ! ผมปิดหนังสือเล่มหน้าเตอะ ถอดแว่นออก เปิดประตู และเดินลงไปชั้นล่างอย่างมุ่งมั่น หวังว่าป๊าจะเข้าใจผมด้วยเถอะ ผมไม่อยากทำสิ่งที่ผมไม่ได้รักไปตลอดชีวิต....

                “ไอหย๋า จะ ซี้เลี้ยว!!

..............ผมได้ยินเสียงโวยวายของป๊าออกมาจากห้องนั่งเล่น อะไรน่ะ ป๊าเป็นอะไร??!
“ลื๊อทำอะไรของลื๊อวะ อาเฟย
!!

                .. เสียงของป๊าดังต่อไป จนผมเริ่มสงสัยแล้วว่าเฮียเฟยทำอะไร? หรือว่า! เฮียจะเกิดบ้าสมบัติอยากได้เงินจนหน้ามืดขึ้นมาจะเจื๋อนป๊าทิ้งเอาเงินประกันกับธุรกิจทั้งหมด!

                “หึ..มันจบแล้วล่ะป๊า”เสียงเยือกเย็นของเฮียเฟยดังประกอบซีน

                “ไอ้ลูกทรยศ!!” เฮือกผมคิดถูกจริงๆเหรอเนี่ย!

                “ตายไปซะ ย๊าก!!

                ว๊ากกก เฮียจะทำอะไรเนี่ย!!!!! ผมรีบวิ่งอย่างเร็วที่สุดเท่าที่ร่างกายจะทำได้ไปยังห้องนั่งเล่นได้แต่ภาวนาในใจว่า มันจะไม่เหมือนกับที่ผมจินตนาการ

                “อย่านะเฮีย!!!!!

                ผมตะโกนดังลั่น ใช้มือกระชากประตู ทันทีที่ภาพตรงหน้าปรากฏขึ้น ผมแทบสลบ...

ไม่มีซีนเซนเซอร์ในหนัง(?) ไม่มีปืน ไม่มีเลือด ไม่มีอย่างอื่น นอกจาก พ่อลูกสองคน.......นั่งเล่น Play Station 2 เกม Street Fighter... ภาค 4 ซะด้วย...

                “อะไรของลื้อน่ะ อาฟง?”ป๊าถามผมอย่างไม่เข้าใจ

                คุณเคยรู้สึกอยากจะสลายกลายเป็นผุยผงไหมครับ ผมยืนนิ่งๆ เรียกได้ว่าหน้าแตกสุดชีวิตว่ะครับ แต่ไม่เป็นไร ผมจะทำเป็นลืมมันไป.... ดีที่เฮียเฟยไม่ได้สนใจมากไม่งั้นผมคงโดนประจารณ์อีกแหง

                “ป๊าแพ้แล้ว จ่ายมาโลด”

                “ว๊ะ.. มาอีกรอบ!!

                “ป๊า.....ป๊าแพ้ครบ 10 รอบแล้วนะ - - ขาดลอยด้วยดูซิเนี่ย เลือดเฟยยังไม่ลดเลย”

                “ก็ลื้อเล่นตัวริวตลอดเลยนี่หว่า!

                “เอ๊า แล้วผิดเหรอป๊า!!เล่นตัวริวแล้วมันเมพนี่!!

                “ทำไมลื้อ ไม่เล่นตัว เฟย หลง ล่ะ มันชื่อลื้อนะ”

                - - ป๊า .. มันเกี่ยวเรอะ! อีกอย่างป๊าตั้งว่าเฟยเฉยๆนิ”

                ดูเหมือนว่าสองคนนั้นกำลังเล่นเกมส์กันอย่างเมามันเป็นปกติ เอ่อถ้าผมขัดจังหวะเขาเพียงนิดหน่อยจะได้ไหมนะ.. คือผมมีเรื่องที่จำเป็นจะต้องคุยจริงๆ...

                “เอ่อ...ป๊า..เออ คือว่า .มีเรื่องจะคุย..”

                “ไม่ต้องเลย ลื้อมาตัวต่อตัวอีกรอบ รอบนี้อั๊วะจะใช้สกัดแล้ว”

                “ช...ช่วยสนใจ”

                “ป๊าก็ใช้สกัดไปแล้วไม่ใช่เรอะรอบแรก แพ้แหงกเลย กร๊าก“

                “บางทีป๊าอาจจะอยากรู้ว่า..”

                “ถ้ารอบนี้อั๊วะแพ้นะ ลื้อเอารถอั๊วะไปเลยอาเฟย !

                “โห.. รถแก่ขนาดนั้น ใครจะขับ”

...... ไม่มีใครฟังตรูซักคน นี่คือเหตุผลหลักที่ผมไม่ได้บอกป๊าซักทีว่าผมต้องการอะไรกันแน่ ป๊ามักจะเป็นอย่างงี้ประจำ เมื่อวานนี้ก็บอกว่าต้องไปไดร์ฟกอล์ฟกับเพื่อน วันก่อนก็นั่งเล่น Tekken วันซืนต้องไปประชุม แล้วเมื่อไหร่ผมจะได้พูดกันล่ะเนี่ย!!! ผมคิดอย่างหงุดหงิด ก่อนที่จะพาตัวเองออกมาจากห้องนั่งเล่น เจออาม๊านั่งจัดดอกไม้อยู่อย่างเพลิดเพลิน เมื่อเธอเห็นผมก็ยิ้มหวานให้ก่อนจะเอ่ยทักทาย

“ทำไมทำหน้าอย่างงั้นล่ะจ๊ะ น้องฟง?

“ม๊า... ป๊ามัวแต่เล่นเกมอีกแล้ว”ได้ทีผมก็ฟ้องเข้าให้

“อีกแล้วงั้นเหรอ.....อาเฟยด้วยสินะ พอกันเลยพ่อลูกคู่นี้”

อาม๊ามีชื่อว่า หลี่เหมยเซียน แปลว่า นางฟ้าที่งดงาม ซึ่งผมก็ไม่เถียงเลยนะครับ ม๊าสวยมากๆ แม้ตอนนี้ม๊าจะอายุมากแล้ว เห็นม๊ายิ้มทีไรผมก็มีความสุขทุกที ทุกวันนี้ยังนึกไม่ออกเลยว่า ทำไมม๊าถึงมาแต่งงานกับป๊า orz ….

“น้องฟงอยากคุยอะไรกับป๊าเหรอจ๊ะ”ม๊าเดินมาจับมือผม แต่ขอร้องล่ะม๊า อย่าเรียกผมว่าน้องฟงนอกบ้านเลยนะ

“ก็เรื่อง...ที่เรียนของฟงน่ะม๊า”

“เอ๊ะ ? ไหนน้องฟงบอกว่าจะคุยตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้วนี่นา??- - ม๊าก็น่าจะรู้ว่าป๊ากับเฮียพูดเร็วกันจนผมแทรกไม่ได้น่ะ

“ไม่เป็นไรๆเดี๋ยวม๊าช่วย”เราทั้งคู่ตัดสินใจเดินเข้าไปพร้อมกันในห้องนั่งเล่น และพบกับบรรยากาศที่ไม่เปลี่ยนไปเลย..คนเดิมที่เดิมบทสนทนาเดิมๆ

“จ่ายๆๆๆ ไม่เอารถ เอาเงินน”

“โฮ เฟยเอ๊ย ป๊าก็ไม่ได้รวยมากนะเฟย”

ม๊าถอนหายใจ ก่อนจะเดินยิ้มๆไปเตะเครื่อง play station อย่าง...เอ่อจงใจ ซึ่งทำให้ภาพดับไปทันที

“ว๊ากกก ม๊า!!!!”เฮียเฟยรีบถลาไปยังเครื่องอย่างรวดเร็ว

“อุ๊ยขอโทษจ๊ะ ม๊าเดินสะดุด...”

“อ...อาเหมย เอ่อ มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ”ป๊าเปลี่ยนบุคลิก - -“  ท่านเชื่อไหมครับว่า ถ้าคนที่สะดุดเพลย์สองไม่ใช่ม๊าแต่เป็นผมแล้วล่ะก็ ผมได้โดนย้ายไปนอนบ้านคนใช้แหงๆ

“น้องฟงอยากคุยกับป๊าจ๊ะ น้องฟงมารอป๊านานแล้ว และตอนนี้น้องฟงเริ่มไม่พอใจมากแล้วด้วย”ม๊าพูดนิ่งๆ กู๊ดจ๊อบเลยม๊า กู๊ดจ๊อบ!!

“โอ้ น้องฟงที่รัก มานั่งข้างๆป๊ามาเร๊วลื้ออยากคุยอะไร...แล้วทำไมลื้อต้องให้ลำบากอาเหมยด้วย ทำไมลื้อไม่มาบอกป๊าเองล่ะฮึ?”.......จะให้ผมตอบว่าอะไรล่ะครับท่านพ่อที่เคารพ

ตอนนี้ผมมีโอกาสแล้ว ทั้งป๊าม๊าและเฮียเฟยทุกคนกำลังเปิดจังหวะให้ผมพูด!.. นึกว่าจะไม่มีวันนี้เสียแล้ว ผมสูดหายใจเข้าลึกๆ สิ่งที่ผมคาดหวังว่าจะพูดกับป๊ามานานมากเหลือเกินบัดนี้ถึงเวลาแล้วที่ผมจะได้พูดซักที ฟ้าเป็นพยาน!

“ป๊า..ฟงไม่อยากเรียนบริหาร”

ทันทีที่สิ้นสุดเสียงของผม ป๊าชะงักไปทันที อาเฟยเองก็ดูจะตกใจเหมือนกัน ส่วนม๊ารู้อยู่แล้ว เพราะม๊าชอบเข้ามาคุยกับผมบ่อยๆ ผมไม่ต้องแย่งชิงกับใครเวลาต้องการจะพูดกับเธอ

“ลื้อพูดอะไรออกมาน่ะอาฟง”

“ป๊า บริหาร.. มันไม่ใช่ตัวฟงเลย ฟงไม่ได้รักที่จะดูแลบริษัทติ่มซำของป๊า” แล้ว ณ จุดๆนี้ผมก็เบื่อมันมากแล้วด้วย...ผมไม่กล้าพูดออกไปอะครับ กลัวม๊าเสียใจ ม๊าเป็นคนคิดสูตรขนมพวกนั้นหมดเลย....

ปัง!!

ป๊าตบโต๊ะอย่างแรงจนผมสะดุ้ง แอบกลืนน้ำลาย ม๊านิ่งเงียบอาเฟยนั่งอยู่ข้างๆป๊ากำลังครุ่นคิด

“แล้วลื้อจะไปทำอะไร?

“....ฟงจะเป็นแพทย์”

“ห๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาา”เสียงแสดงความตกใจไม่ใช่ของป๊าแต่อย่างใด .. แต่เป็นของเฮียเฟย ว่าแต่เฮียจะตกใจอะไร - -? แย่งกันตกใจหรือไง

“อาเฟยตกใจอะไรเหรอจ๊ะ”

“คือ ไม่คิดว่าฟงมันจะโอตาคุได้ขนาดนี้น่ะม๊า ยอมรับมาเหอะฟง ว่าแกอยากเป็นแบลคแจคใช่ไหมเนี่ย”

พรูดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

“ไม่-ใช่-โว้ย...ไอ้พี่บ้า!! ”อาเฟยหัวเราะกร๊ากก่อนจะทำเป็นนั่งเล่น psp เฮอะ กลับมาเข้าเรื่องกันต่อตอนนี้ป๊าเครียดมากแล้วด้วย

“ลื้อทำอย่างนั้นไม่ได้นะอาฟง ป๊าไม่ยอม”

“ถึงฟงจะไม่ได้บริหาร แต่ป๊าก็มีเฮียช่วยอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”

“ไม่! ลื้อไม่รู้อะไรเลยเหรออาฟง!! ลื้อไม่รู้ว่าอั๊วะน่ะ ห่วงลื้อขนาดไหน!!” เอ่อ ห่วงยังไงขยายความหน่อย ข่าวว่าจะพูดด้วยท่านยังไม่สนใจผมเลย

“ป๊ากำลังหมายถึงอะไร?

“อาฟ๊งงงงง ลื้อดูนี่ซะก่อน!”ป๊าเดินไปหยิบซองสีน้ำตาลซองหนึ่งแล้วส่งให้ผม ผมรีบเปิดมันออกด้วยความสงสัย ภายในมีภาพป๊ากับงานแถลงข่าว ป๊ายืนอยู่บนแท่น ป๊าคงไม่ได้จะสาบานตนใช่ไหมนั่น และแล้วความจริงก็ปรากฏเมื่อผมเป็นข้อความที่สัมภาษณ์ป๊า “ผมวางแผนจะเปิดบริษัทในเครืออีกบริษัทหนึ่งของ หลี่ ติ่มซำ ......... ชื่อ หลี่ หมั่นโถว เพื่อลูกชายที่รักของผมอีกคนเพื่อความเท่าเทียมน่ะครับ ^_^

ผมยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น(เพราะตกใจชื่อบริษัท คล้องกันได้อีก!) ไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรออกมาซักคำ ความรู้สึกผิดจู่โจมหัวใจผมจนหยุดไม่ได้ นี่ผมเป็นลูกอกตัญญูอะไรอย่างนี้ ป๊าทำเพื่อผมขนาดนี้ แต่ดูผมสิ ผมนี่มันเลวจริงๆ  ผมทรุดตัวลงก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองป๊าช้าๆ

“ลื้อเข้าใจป๊าหรือยัง ป๊าแค่อยากให้ลื้อสบาย ถ้าลื้อมีบริษัทอยู่แล้วลื้อก็ไม่ต้องเหนื่อย เป็นหมอ มันเหนื่อยนะลูกร่างกายของลื้อมันไม่พร้อม”ป๊าลูบหัวผม

“แต่ป๊า...ก็เพราะร่างกายฟงนี่แหละที่ทำให้ฟงอยากเป็นแพทย์ ป๊าลองคิดถึงเด็กคนอื่น เด็กคนอื่นที่เขาเป็นเหมือนอย่างฟงสิ มัน......ทรมาณ”ผมหลุ่บตาต่ำลง ผ่าตัดไปเกือบๆ  6 ครั้งแล้วชีวิตนี้

“ป๊าให้ฟงเป็นแพทย์เถอะ”

“อาเหมย?!

“ถ้าป๊ารักน้องฟงจริงๆ ป๊าควรให้ฟงทำสิ่งที่ฟงรักนะ”

“ต....แต่ร่างกายของฟง?!

“นักธุรกิจ กับ แพทย์ ก็เผชิญกับความเครียดทั้งคู่นั้นแหละป๊า สู้ให้น้องฟงทำสิ่งที่เขารักจะดีกว่านะ ดีกว่าจะต้องมาทนกับสิ่งที่ทำให้เขาไม่มีความสุข นั่นอาจจะทำให้น้องฟงแย่กว่าเดิมก็ได้นะ”

ป๊าเงียบไปพักหนึ่ง ในที่สุดป๊าก็กล่าวออกมา

“เฮ้อ.... เห็นแก่ม๊าลื้อนะ อาฟง อั๊วะจะยอมให้ลื้อไปเรียนแพทย์ก็ได้ แต่มีข้อแม้ อั๊วะจะไม่ให้เงินลื้อซักแดง เท่านี้คิดว่าลื้อจะทำได้ไหม”........ตัดเงินเหรอ..แสดงว่าป๊าอนุญาติแล้วสินะ

“ขอบคุณครับป๊า ขอบคุณ...ขอบคุณจริงๆ”

Fin

Ps.          เฟย : ป๊า!! อั๊วะก็มีเรื่องจะบอก!

                ป๊า : หืม ไรเหรออาเฟย?     

                เฟย : อ..อั๊วะอยากเป็นดารา อั๊วะรักการแสดง!!! อั๊วะจะซิ่วไปนิเทศศศศ!!!!

                ป๊า : ......../me ตบกระโหลก [SFX : โอ๊ยยยยย] แกปี 4 แล้วไม่ใช่เรอะ!!!

                เฟย : โธ่ป๊าาาาาาา งดเงินเดือน ยึดรถอั๊วะ เดี๋ยวอั๊วะจะเล่น Street Fighter แพ้ป๊าทุกรอบเลย!!

                ป๊า : (ดูข้ออ้างมันแต่ละข้อ...)ไม่อนุญาติ!!


ps2. ขออธิบายโรคของอาฟงนิดนึงค่ะ แค่หัวใจอยู่ผิดด้าน กับ หลอดเลือดไม่เจริญ แต่ตอนนี้อาฟงไม่ต้องเข้ารับการผ่าตัดเพิ่มแล้วน้าเพราะว่า ร่างกายคงไม่เจริญไปกว่านี้แล้ว (ฮา) ร่างกายอย่างอื่นไม่มีอะไรผิดปกติ พวกม้ามกับกระเพาะตับไต ยังอยู่ที่เดิม แต่เหมือนเป็นความผิดพลาดตอนช่วงสร้างอวัยวะเฉยๆทำให้หลอดเลือดไม่ค่อยดี (ถ้าหัวใจผิดด้านอย่างเดียวเดี๋ยวมันไม่เร้าใจ วู้ววววว)

ฟงออกกำลังกายได้เหมือนคนปกติ แต่จะเหนื่อยง่ายกว่า(ไม่มากหรอก เห็นหุ่นล่ำอย่างนั้นน่าจะวางใจ 555+)

 ถ้าเจออากาศเย็นมากๆฟงจะหนาว สั่นสะท้านไปทั้งร่างกาย(อยากได้ไออุ่นจากใครซักคน)

อืมคิดว่าไม่มีอะไรและ เดี๋ยวจะเปิดตัวอาเฟย กร๊ากกกกกกกก XDDD~~ ในบลอดเวนมีใครอยากกินติ่มซำบ้าง จะเปิดแฟรนชาย 55+

ps3. อยากเข้าร่วมกิจกรรมวาเลนไทน์จัง แต่คงเป็นปีหน้านะขอรับ 55555+

 

[BT] Li Fong

posted on 21 Jan 2009 21:37 by lifong

สวัสดีทุกคน

นี่นกกี้เองเน้อ

ขออัพแบบเร่งด่วนนะเคอะ

จากเมืองนี้

-----------------------------------------------------------

ในที่สุดก็พ่ายแพ้ มานั่งอัพจนได้ ขออัพไว้ก่อนแต่คิดว่ายังไม่แต่งฟิคนะคะ 

หลัง A-net เจอกันอีกครั้ง เย้!

.

.

.

อยากเห็นอาฟงกันอ่ะเด้ 55+

กร๊ากๆๆๆ

.

.

โอเคๆมาๆๆ ขี้เกียจลีลาเหมือนกันค่ะ

รูปเต็มตัว

Profile

*ชื่อ - นามสกุล 

Li Fong  หลี่ ฟง

*เพศ - สถานะ 

ชาย โสด

*อายุ - วันเกิด

22 ปี เกิด 30 กันยายน

*ส่วนสูง - น้ำหนัก

180 หนัก 64 กิโลกรัม

*สัญชาติ - เชื้อชาติ - ศาสนา ::

สัญชาติ บลอดเวน เชื้อชาติ จีน ศาสนา พุทธ

*ที่อยู่ / สถานที่-จุดสังเกตใกล้เคียง

หอพักของคุณเกล ชั้น 2 ติดบันได

*อาชีพ / ทำธุรกิจ / สถานที่ทำ-จุดสังเกตใกล้เคียง

นศ.แพทย์ถูกส่งมาขึ้นวอร์ดที่เมืองนี้

*ของที่ชอบ ของที่ไม่ชอบ (อาหาร - สี - อื่นๆ)

ปลื้มหมอblack jackโคตะระ

ฟงไม่ชอบฝน เพราะมันหนาวววว

อาหาร ชอบร้านแผงลอย มันได้ฟิลสามัญชน ดี ฟงเซด

อาหารที่ไม่ชอบ น้ำอัดลมทุกชนิด!! ติ่มซำ เบื่อ ฟงเซด (แต่เล็กจนโตขนมจีบซาลาเปา)

*ความฝัน / เป้าหมายในชีวิต 

เป็นแพทย์ที่รักษาได้ทุกโรค

*ความสามารถพิเศษ 

สามารถอ่านหนังสือติดต่อกันได้ 3 วัน [จากนั้นสลบไปเกือบอาทิตย์ =A=”]
อ่านหนังสือเร็วมากๆ
จำอะไรได้อย่างรวดเร็ว

*ตำหนิ ::  

รอยแผลเป็นที่อกข้างขวา อ่านรายละเอียดที่ อดีตนะจ๊ะ

*นิสัย

เป็นคนพูดน้อย

ดูเหมือนเป็นคนขี้เก๊กตลอดเวลาเพราะชอบใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง ใบหน้าจะดูเคร่งเครียดเพราะบางทีเวลาสงสัยอะไรหนักๆ ถึงจะดูเคร่งเครียดแต่เป็นคนยิ้มเก่ง(เหรอ)

มีความสุขเวลาฝึกงานที่โรงบาลมากๆ เพราะอยากจะช่วยเหลือคนให้ได้มากที่สุด มักจะเห็นฟงเป็น Fresh โหมดเวลาคุยกับคนไข้และอยู่โรงบาล

ฟงชอบไปนั่งอ่านหนังสือในห้องสมุดเก็บตัวอยู่เป็นวันๆกับหนังสือเหมือนเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง

งานอดิเรกที่น่าอายที่เจ้าตัวให้คนพิมสาบานว่าจะไม่บอกใครเด็ดขาดคือ ทำขนม (กร๊ากกก)

*อดีต/ประวัติ 

                ฟงเป็นลูกคนเล็กของตระกูล หลี่ มีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ หลี่ เฟย อาศัยอยู่กับพ่อและแม่ บ้านทำธุรกิจส่วนตัว “หลี่ ติ่มซำ” ส่งออกติ่มซำทั่วโลก คิดถึงติ่มซำ ต้องหลี่ติ่มซำสิ! สโลแกนสุดเก๋ ทำให้ตระกูลหลี่ ประสบความสำเร็จด้านการค้าขายมานักต่อนักแล้ว

                หลังจากที่ตระกูลหลี่ มีลูกชายคนโตแล้วผ่านไป 4 ปี ก็ได้ให้กำเนิดทายาทอีกคน แต่เคราะห์กรรมร้าย เด็กชายคนนี้กลับเกิดมาพร้อมกับความผิดพลาดครั้งใหญ่หลวงของระบบร่างกายมนุษย์ เขาเป็นเด็กที่... ไม่มีหัวใจ อันที่จริง เขาไม่ได้ไม่มีมันหรอกนะ แต่มันอยู่ผิดที่ต่างหาก หัวใจของ หลี่ ฟง ไปอยู่ที่ด้านขวาของร่างกาย ซึ่งนั่นส่งผลร้ายให้เกิดความผิดปกติในร่างกาย ประการแรกคือ หลอดเลือดของ หลี่ ฟง ไม่สามารถโตไปพร้อมกับร่างกายของเขา เขาต้องได้เข้ารับการผ่าตัดเพื่อเปลี่ยนหลอดเลือดให้พอดีกับร่างกาย ต่อระบบไหลเวียนเลือด

                มันจะเจ็บปวดทรมาณขนาดไหนกันที่จะต้องผ่าตัดซ้ำแล้วซ้ำอีกที่เดิม ตั้งแต่เล็กจนโต ทั้งนี้ระบบอื่นๆของร่างกายก็ไม่ได้สมบูรณ์มากนัก เพราะหัวใจเปรียบเสมือนอวัยวะที่สำคัญที่สุดของร่างกาย เมื่อต้องเผชิญกับอะไรเลวร้ายอย่างนี้แต่ฟงก็ไม่รู้สึกแย่มาก เขาสามารถสร้างกำลังใจให้ตัวเองได้อย่างดีเยี่ยม แต่สุดท้าย ความฝันอันสูงสุดของ หลี่ ฟง คือการประกอบอาชีพ แพทย์ และเขาจะหาทาง ทำทุกวิถีทางที่จะสามารถ ทำให้ผู้ป่วยที่ประสบโรคร้ายเช่นเขา หรือโรคอื่นๆ ไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมาณเช่นนี้อีก

                แต่ทว่า ความฝันของ หลี่ ฟง คงจะไม่มีวันเป็นจริงได้ เมื่อป๊าของหลี่ ฟงทราบเรื่องนี้เข้าก็ถึงกับต่อต้านอย่างเต็มที่ทันที เขาต้องการให้ลูกชายทั้งสองบริหารธุรกิจต่อจากเขา แต่แม่ของฟงสามารถเกลี้ยกล่อมจนสุดท้ายก็ยอมปล่อยให้ฟงมาเรียน แต่มีข้อแม้ว่าจะไม่ให้เงินฟงซักบาทเพื่อเป็นค่าเล่าเรียน

                ถ้าไม่มีเงินแล้วทุกอย่างจะจบลงงั้นเหรอ? ไม่ใช่แน่นอน เพราะความขยันหมั่นเพียร และอดทนของ หลี่ ฟง ทำให้เขาสามารถสอบติด ทุนการศึกษาแพทย์หลังจากร่ำเรียนไปสามปีที่สถาบัน ตอนนี้ทางสถาบันได้ส่งตัวเขามาขึ้นวอร์ดที่ เมือง บลอดเวน เพื่อหาประสบการณ์ทางการแพทย์ และนั่นคือเรื่องราวของ หลี่ ฟง

*ข้อมูลเพิ่มเติ่ม 

                ฟงรับทำงานพิเศษทุกอย่าง ขอแค่สุจริต

                ฟงรักแมวเปอร์เซีย

                ฟงไร้เดียงสาเรื่องความรัก!!!

 

 ps. อาจมีการแก้ไขอีกทีตามความเหมาะสม มาอัพไว้กันตายก่อนจ้า 55+


edit @ 21 Jan 2009 22:12:19 by Li Fong

edit @ 20 Mar 2009 10:56:27 by 李豐